Press Enter to Search

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is

30 september 2014

vogeltje2

Als je goed luistert naar de stem van een ander, wordt je eigen stem sterker. Een prachtige uitspraak als afsluiter van een workshop door stemcoach Karin Kolijn.

 Daar stond ik dan. De vertrouwde vriendin waar ik mee was gekomen was verdwenen in de chaos die ontstond na de instructies over de eerste oefening. Binnen vijf minuten na de start van de workshop stond ik in een vrij intieme omhelzing met volledig onbekende man. Het was een eerste test om te testen of deelnemers hun eigen middenrif wel kunnen voelen. Ik moest tijdens de test spontaan wat over mezelf vertellen en hoewel ik over het algemeen niet erg verlegen ben, kwam er niets spontaans uit. Mijn stem liet me in de steek. Maar niet veel later brulde ik de vreemdste oergeluiden tegen de rug van deze zelfde man. Op zoek naar de resonantie van mijn stem.

 Karin gebruikt de stem om mensen de beste versie van zichzelf te laten zijn.  Het meest voor de hand liggend is de gedachte dat de stem er is om je boodschap goed over te brengen. Maar een grotere eye opener was de uitspraak dat stemmen uniek zijn en dat je je stem alleen optimaal kunt gebruiken als je het unieke karakter kent en inzet. ‘Om je eigen geluid te leren kennen kan het werken om goed naar andermans stemmen te luisteren’, aldus Karin.

Om ambassadeurschap vorm te geven in transitietrajecten doen we eigenlijk hetzelfde. We luisteren heel goed naar de stemmen in organisaties, als in ambassadeurs, als in mensen. Dit zijn de mensen die iets te zeggen hebben, die iets willen delen of in beweging willen brengen (transitie organiseren) en daarmee andere mensen willen bereiken. We luisteren heel goed naar wat ze te zeggen hebben, maar ook luisteren we als facilitators goed naar andere stemmen of geluiden in de organisatie. Wat de een zegt, wordt het gehoord door de ander? Wordt het begrepen en waar treffen ze elkaar. Of juist niet? De ambassadeurs die vanuit authenticiteit spreken over hun onderwerp en zich vooraf goed kunnen inleven in anderen om de boodschap goed te kunnen laten aankomen, die maken de meeste impact: ‘Zij die naar de stem van een ander luisteren om hun eigen stem te versterken’. 

Regelmatig zie ik bij opdrachtgevers termen voorbijkomen over Duurzaamheid, Participatie, Het Nieuwe Werken waar de holle frasen je om de oren vliegen. Als ik doorvraag wat het betekent en hoe men weet dat het aansluit bij de behoeftes van de mensen die men in beweging wil krijgen, komt er geen antwoord. In de woorden van Karin Kolijn constateer ik keer op keer: Er is niet geluisterd naar de stem van de ander. De boodschap is er niet op afgestemd en komt niet aan. De termen zijn betekenisloos, ver van ons bed en bezoedeld met een complex en soms onbetrouwbaar imago. De dure middelen die zijn ingezet zijn om de boodschap over te brengen zijn dan  niet doelmatig of doeltreffend.te kunnen organiseren in transitietrajecten doen we eigenlijk hetzelfde. We zijn op zoek naar de stemmen in de organisaties van onze opdrachtgevers. Stemmen als in ambassadeurs, als in mensen. Mensen die gehoord willen worden. Die iets te melden hebben. Over iets wat zij zelf interessant kan zijn maar ook wat voor anderen interessant kan zijn en bijdraagt aan het onderwerp van transitie. Om gehoord te worden merken we steeds weer dat gehoord worden alleen lukt als je weet wat er leeft in organisaties en met betrekking tot een onderwerp voor je er iets over bühne wilt gaan brengen. En daarvoor zetten we luisteren en feedback organiseren in.

 Wat zijn dan wel de goede termen? In onze beleving is dat maatwerk. Wat voor Unilever werkt, werkt niet voor Rijkswaterstaat en wat voor McCain werkt, werkt niet voor Avans Hogeschool. Net zo als stemmen uniek zijn. Ik denk dat we dit het beste kunnen samenvatten als: Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. En als we heel goed luisteren…

There are no comments yet, add one below.

t Twitter f Facebook g Google+