Press Enter to Search

Ambassadeurs in huis? Noem ze vooral GEEN ‘ambassadeur’!

22 februari 2016

Ze zijn goud waard: mensen in of om je organisatie, die de alles uitstralen wat je als organisatie wilt zijn, actief meedenken en -doen, die durven te delen en anderen enthousiasmeren.  En waardoor ze ook nog eens de anderen weten ‘aan te steken’. Prachtige mensen. En ze zijn schaars. Heel schaars.  En ze heten ‘Ambassadeur Zonder Naam’.

Waar hebben we het over als we het hebben over ‘ambassadeurs’? Hun bevlogenheid en betrokkenheid zet organisaties in beweging en zorgt ervoor dat zij een super visitekaartje zijn voor een organisatie en ook nog eens meebouwen- en denken aan de toekomst van de organisatie. In tijden van verandering waar we vandaag de dag in leven is dit enorm waardevol: de markt van vandaag is immers niet de markt van morgen – laat staat over een paar jaar! En met het feit dat sociale media gemeengoed zijn geworden is er een fantastische bron om het enthousiasme van deze mensen nog verder uit te nutten en de impact ervan de verveelvoudigen. Praktisch gratis.

De term ambassadeurs wordt vaker gebruikt. We kennen drie soorten. Hieronder beschrijven we de verschillende aanpakken en de verschillen.

Analyse

De Marco’s en Bono’s zijn prachtige mensen met impact en onmisbaar voor de PR van de goede doelen waar zij voor staan, maar niet het ambassadeurschap waar organisaties van gaan ‘vliegen’. Wat werkt is de verbinding op het hogere doel, vaak een maatschappelijk thema, een match op de waarden met de doelgroep en het vermogen tot delen via hun social platforms en laten zien en daarmee anderen bereiken. Maar is dit concept realistisch voor gemiddelde organisaties? We zijn niet allemaal ‘celebs’… en maar goed ook want celebs zijn geen onderdeel van de ‘crowd’ en hebben daarmee een tijdelijke impact op gewenst gedrag.

In het geval van de ‘thema ambassadeurs’ geval dient de term als frame voor gewenst gedrag in de klantrelaties. Wat werkt in deze programma’s is het relatief vrijwillige karakter en dat er een duidelijk gedragsprofiel wordt geïntroduceerd als kader voor handelen. Dat geeft focus en aanleiding tot gesprek waarom klantvriendelijk handelen zo belangrijk is en wat het de organisatie oplevert. We zien dat men in deze programma’s meer aandacht krijgt voor bewustwording van delen en empathisch handelen.

Wat mist is een emotionele verbinding met het hogere, maatschappelijke doel achter het programma – een ingrediënt wat mensen motiveert om in beweging te komen uit intrinsieke motivatie, als we de theorie van Simon Sinek, Malcolm Gladwell en Daniel Pink mogen geloven. Het actief benoemen van de rol heeft als risico dat het kan leiden  tot statusverschillen –die passen niet in elke cultuur- of zelfs tot cynisme. We merken het soms bij onszelf: is het geen oude wijn in nieuwe zakken? ‘We willen dat je zo met de klant of dit thema omgaat want dat is hoe we het hier willen. Doe je mee?’ Zeg dan nog maar eens nee. De uitnodiging lijkt dan een schijnzekerheid te bieden of een behoefte om er bij te willen horen bevredigen. Verliezen we daarmee niet het werkelijke doel uit het oog?

De ‘Ambassadeur zonder naam’ is schaars, maar als je er één hebt, kun je er zo ook vijf anderen vinden. En met dat lijstje vind je er weer vijf. En zo groeit langzaam maar zeker de groep. Hun belangrijkste kenmerk? Het zijn mensen die zich er niet op voorstaan om ambassadeur te zijn of ambiëren het niet om ‘het’ te worden. Ze zijn het al. Ze doen iets wat werkt. Door in gesprek met hen te ontdekken wat de formule is waardoor ‘het werkt’ kom je vaak op gedeelde ambitie en waarden. Als je hier grip op heb, kom je uit bij de brandstof voor de programma’s of projecten waar je beweging nodig hebt, aldus Professor Nijhof van Nijenrode. Daarmee kun je individuele en collectieve mindsets organiseren en in je voordeel laten werken.  

Om onze voorkeur zullen we geen doekjes winden: dat is ‘de ambassadeur die je geen ambassadeur noemt’. Dat is weliswaar de weg van de langere adem, maar met het meest duurzame effect omdat intrinsieke motivatie de drijvende kracht van programma’s is. In 9 van de 10 trajecten adviseren we organisaties om ambassadeurschap niet zo expliciet te communiceren. En als het wel gebeurd dan met een paar hele duidelijke randvoorwaarden om het tot een duurzaam succesvol programma te maken. Waar we wel met de actieve term werken is dit omdat de term reeds geladen is en er van af stappen alleen maar tot meer verwarring zou leiden. Of in Amerikaanse organisaties…dat is een ‘cultuurdingetje’ waar je dan van kan profiteren. 

3 Comments

Post Comment
  • Erik van der Bas says:

    Hi,

    Ik vroeg mij af of ik het stuk ergens kan terugvinden van Professor Nijhof welke in de een na laatste paragraaf wordt genoemd? Bedankt voor het inspirerende artikel, ik ga dit meenemen in mijn scriptieonderzoek naar energieambassadeurs.

    • hi bas, ik heb je een aantal artikelen toegemaild. ik hoop dat je ze in goede orde hebt ontvangen. houd me op de hoogte van je voortgang! Ik ben benieuwd!

  • Hallo,

    Ik heb dezelfde vraag als erik. Mijn afstudeeronderzoek gaat over merkambassadeurs binnen een bedrijf, en de redenen om dit wel of niet te doen.
    Kan ik dit stuk ook toegestuurd krijgen?

t Twitter f Facebook g Google+